Wodorowa medycyna molekularna jest obecnie bardzo popularnym przedmiotem w kraju i za granicą. Stwierdzono, że wodór jest skuteczny w prawie wszystkich chorobach spowodowanych uszkodzeniem oksydacyjnym w ludzkim ciele i osiągnął dziesiątki efektów leczenia choroby w praktyce klinicznej.
Utlenianie i przeciwutlenienie, które przebiegają przez całe życie osoby, zawsze były ważnym kierunkiem badań w społeczności medycznej, a odkrycie biomedycznych działań cząsteczek wodoru przyciągnęło uwagę i rozszerzenie badań całej społeczności naukowej.
Wspominając o wodorze, musimy wspomnieć o selektywnych właściwości przeciwutleniających wodoru. Uszkodzenie oksydacyjne są wspólną podstawą wielu chorób, a zmniejszenie uszkodzeń oksydacyjnych jest oczywiście strategią leczenia chorób.
Jednak w przeszłości wiele badań wykazało, że wiele tak zwanych przeciwutleniaczy nie działa skutecznie.
Pierwotną przyczyną jest to, że wiele przeciwutleniaczy nie może selektywnie zneutralizować toksycznych wolnych rodników, ale zamiast tego zniszczyć równowagę redoks komórek.
Jako jedyna selektywna substancja przeciwutleniająca, wodór wznosi się ciężką odpowiedzialność przeciwutleniającą. Uważa się, że selektywne przeciwutlenienie wodoru przyniesie wielką pomoc dla zdrowia ludzkiego.
1. Wpływ redoks na życie
Dla ludzi i organizmów aerobowych tlen jest podstawą działań życiowych. Tlen i reaktywny tlen są również toksycznymi cząsteczkami dla wszystkich organizmów. Niektórzy naukowcy wspomnieli również, że ludzie są powoli zatruci przez tlen.
Jako niezastąpiona substancja metabolizmu energii, tlen wytwarza również szkodliwe wolne rodniki podczas metabolizmu.
Istnieje pięć klasycznych reaktywnych form tlenu w organizmach, a mianowicie anionów nadtlenku, nadtlenku wodoru, tlenku azotu, hydroksylu wolnych rodników i anionów azotynowych.
Reaktywny tlen jest produktem ubocznym metabolizmu energii w organizmach poprzez proces fosforylacji oksydacyjnej. Normalne organizmy mają system autologiczny do walki i zneutralizowania wolnych rodników;
Po wystąpieniu uszkodzenia oksydacyjnego i choroby nieuchronnie towarzyszy zaburzenie równowagi metabolicznej komórki i wytwarzanie nadmiernego reaktywnego tlenu. Uszkodzenie oksydacyjne jest prawie nieuniknionym początkiem wszystkich chorób.
Uszkodzenie stresu oksydacyjnego występują w różnych warunkach patologicznych.
Takie jak zapalenie, niedokrwienie/reperfuzja zawału mięśnia sercowego lub zawał mózgowy, przeszczep narządów i chirurgiczne zaprzestanie krwawienia. Wiele chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca, tętniczka i otępienie starcze, ma również typowe reakcje zapalne i uszkodzenie stresu oksydacyjnego.
2. Nie należy usunąć wszystkich wolnych rodników
Chociaż nadmierny stres oksydacyjny może prowadzić do uszkodzenia oksydacyjnego, reaktywne formy tlenu są cząsteczkami z funkcjami fizjologicznymi. Homeostaza wewnątrzkomórkowa jest delikatną równowagą między reaktywnym wytwarzaniem tlenu a układami przeciwutleniaczowymi.
Niektóre reaktywne formy tlenu są cząsteczkami sygnałowymi z funkcjami fizjologicznymi i uczestniczą w regulacji różnych procesów komórkowych. Wiele szlaków sygnałowych komórkowych, takich jak insulina i czynniki wzrostu, są nierozerwalnie związane z uczestnictwem reaktywnych form tlenu.
Sam stres oksydacyjny należy również do sygnału fizjologicznego do odgrywania roli regulacyjnej. W tej regulacji molekularnej SOD i inne aktywne enzymy mogą odgrywać rolę przeciwutleniającą w ludzkim ciele, stabilizując równowagę redoks ludzkiego ciała.
Ostatnie badania wykazały, że nadmierne przeciwutleniacze zwiększają śmiertelność i zapadalność na raka, co może wynikać z faktu, że przeciwutleniacze zakłócają niezbędne mechanizmy obrony ciała.
Aby uniknąć takich sytuacji, idealne przeciwutleniacze powinny być w stanie złagodzić nadmierny stres oksydacyjny bez zakłócania stabilności stresu oksydacyjnego w organizmie.
3. Selektywne działanie przeciwutleniające wodoru
W 2007 r. Profesor Shigeo Ohta z Japan Medical University opublikował artykuł w Nature Medicine, który dostarcza bardzo wyraźnych dowodów, czy to w komórkach, czy roztworach chemicznych;
Wodór reaguje tylko z rodnikami hydroksylowymi i azotynowymi toksycznymi wolnymi rodnikami, ale nie z nadtlenkiem wodoru i wolnymi rodnikami tlenku azotu. Rola wodoru w neutralizowaniu toksycznych wolnych rodników jest selektywny przeciwutleniacz.
Reaktywny tlen jest podstawą choroby, ale większość reaktywnego tlenu ma ważne funkcje fizjologiczne. Dlatego, aby kontrolować uszkodzenie oksydacyjne, musimy znaleźć przeciwutleniacze, które mogą selektywnie zneutralizować toksyczne wolne rodniki i zachować łagodne wolne rodniki z funkcjami fizjologicznymi.
Własność wodoru selektywnie zmniejszająca toksyczne wolne rodniki spełnia charakterystykę selektywnych przeciwutleniaczy, których potrzebujemy.