ปัจจุบันการแพทย์โมเลกุลไฮโดรเจนเป็นเรื่องที่ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในและต่างประเทศ พบว่าไฮโดรเจนมีประสิทธิภาพสำหรับโรคเกือบทั้งหมดที่เกิดจากความเสียหายออกซิเดชันในร่างกายมนุษย์และได้รับผลกระทบจากการรักษาโรคหลายสิบครั้งในการปฏิบัติทางคลินิก
การออกซิเดชั่นและการต่อต้านออกซิเดชั่นซึ่งดำเนินไปตลอดชีวิตของบุคคลนั้นเป็นทิศทางการวิจัยที่สำคัญในชุมชนการแพทย์และการค้นพบผลกระทบทางชีวการแพทย์ของโมเลกุลไฮโดรเจนได้ดึงดูดความสนใจและการขยายการวิจัยของชุมชนวิทยาศาสตร์ชีวิตทั้งหมด
เมื่อพูดถึงไฮโดรเจนเราต้องพูดถึงคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระที่เลือกของไฮโดรเจน ความเสียหายออกซิเดชันเป็นพื้นฐานที่พบบ่อยของโรคหลายชนิดและการลดความเสียหายออกซิเดชันเป็นกลยุทธ์ในการรักษาโรค
อย่างไรก็ตามการศึกษาจำนวนมากในอดีตพบว่าสารต้านอนุมูลอิสระที่เรียกว่าจำนวนมากไม่ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ
สาเหตุที่แท้จริงคือสารต้านอนุมูลอิสระจำนวนมากไม่สามารถคัดเลือกอนุมูลอิสระที่เป็นพิษได้ แต่แทนที่จะทำลายสมดุลรีดอกซ์ของเซลล์
ในฐานะที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่เลือกได้เพียงอย่างเดียวในปัจจุบันไฮโดรเจนไหล่ความรับผิดชอบอย่างหนักของการต่อต้านออกซิเดชั่น เป็นที่เชื่อกันว่าการต่อต้านการออกซิเดชันของไฮโดรเจนแบบเลือกจะช่วยให้สุขภาพของมนุษย์ได้รับความช่วยเหลืออย่างมาก
1. ผลกระทบของรีดอกซ์ต่อชีวิต
สำหรับมนุษย์และสิ่งมีชีวิตแอโรบิคออกซิเจนเป็นพื้นฐานของกิจกรรมชีวิต ออกซิเจนและออกซิเจนปฏิกิริยาเป็นโมเลกุลที่เป็นพิษสำหรับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด นักวิทยาศาสตร์บางคนยังกล่าวอีกว่าผู้คนถูกวางยาพิษอย่างช้าๆด้วยออกซิเจน
ในฐานะที่เป็นสารที่ไม่สามารถถูกแทนที่ได้สำหรับการเผาผลาญพลังงานออกซิเจนยังสร้างอนุมูลอิสระที่เป็นอันตรายในระหว่างการเผาผลาญ
มีออกซิเจนปฏิกิริยาแบบคลาสสิกห้าชนิดในสิ่งมีชีวิต ได้แก่ แอนไอออนซูเปอร์ออกไซด์, ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์, ไนตริกออกไซด์, อนุมูลอิสระไฮดรอกซิลและแอนไอออนไนไตรต์
ออกซิเจนปฏิกิริยาเป็นผลพลอยได้จากการเผาผลาญพลังงานในสิ่งมีชีวิตผ่านกระบวนการออกซิเดทีฟฟอสโฟรีเลชั่น สิ่งมีชีวิตปกติมีระบบ autologous ในการต่อสู้และต่อต้านอนุมูลอิสระ
เมื่อความเสียหายและโรคออกซิเดชันเกิดขึ้นมันก็มาพร้อมกับความผิดปกติของความสมดุลของการเผาผลาญของเซลล์และการผลิตออกซิเจนปฏิกิริยามากเกินไป ความเสียหายออกซิเดชันเกือบจะเป็นจุดเริ่มต้นที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของโรคทั้งหมด
ความเสียหายจากความเครียดออกซิเดชั่นเกิดขึ้นในสภาวะทางพยาธิวิทยาที่หลากหลาย
เช่นการอักเสบการขาดเลือด/reperfusion ของกล้ามเนื้อหัวใจตายหรือกล้ามเนื้อสมองการปลูกถ่ายอวัยวะและการหยุดชะงักของการผ่าตัดเลือดออก โรคเรื้อรังหลายชนิดเช่นโรคเบาหวานหลอดเลือดแดงและภาวะสมองเสื่อมในวัยชราก็มีปฏิกิริยาการอักเสบทั่วไปและความเสียหายต่อความเครียดออกซิเดชั่น
2. ไม่จำเป็นต้องลบอนุมูลอิสระทั้งหมด
แม้ว่าความเครียดออกซิเดชันที่มากเกินไปสามารถนำไปสู่ความเสียหายออกซิเดชัน แต่สายพันธุ์ออกซิเจนปฏิกิริยาเป็นโมเลกุลที่มีการทำงานทางสรีรวิทยา Homeostasis ภายในเซลล์รีดอกซ์เป็นความสมดุลที่ละเอียดอ่อนระหว่างการสร้างออกซิเจนปฏิกิริยาและระบบต้านอนุมูลอิสระ
ออกซิเจนที่มีปฏิกิริยาบางชนิดเป็นโมเลกุลของสัญญาณที่มีฟังก์ชั่นทางสรีรวิทยาและมีส่วนร่วมในการควบคุมกระบวนการเซลล์ต่างๆ เส้นทางการส่งสัญญาณของเซลล์จำนวนมากเช่นอินซูลินและปัจจัยการเจริญเติบโตแยกออกจากการมีส่วนร่วมของสายพันธุ์ออกซิเจนปฏิกิริยา
ความเครียดออกซิเดชั่นเองก็เป็นสัญญาณทางสรีรวิทยาเพื่อมีบทบาทด้านกฎระเบียบ ในการควบคุมโมเลกุลนี้ SOD และเอนไซม์ที่ใช้งานอื่น ๆ สามารถมีบทบาทต้านอนุมูลอิสระในร่างกายมนุษย์ทำให้สมดุลรีดอกซ์ของร่างกายมนุษย์เสถียร
การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าสารต้านอนุมูลอิสระที่มากเกินไปเพิ่มอัตราการตายของมะเร็งและอุบัติการณ์ซึ่งอาจเกิดจากข้อเท็จจริงที่ว่าสารต้านอนุมูลอิสระรบกวนกลไกการป้องกันร่างกายที่จำเป็น
เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์เช่นนี้สารต้านอนุมูลอิสระในอุดมคติควรจะสามารถบรรเทาความเครียดออกซิเดชันได้มากเกินไปโดยไม่รบกวนความเสถียรของความเครียดออกซิเดชันในร่างกาย
3. ผลการต่อต้านอนุมูลอิสระของไฮโดรเจน
ในปี 2550 ศาสตราจารย์ Shigeo Ohta จากมหาวิทยาลัยการแพทย์ญี่ปุ่นตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับการแพทย์ธรรมชาติซึ่งให้หลักฐานที่ชัดเจนมากไม่ว่าจะเป็นในเซลล์หรือสารละลายทางเคมี
ไฮโดรเจนจะทำปฏิกิริยากับอนุมูลไฮดรอกซิลเท่านั้นและอนุมูลอิสระของไอออนไอออนไนไตรต์ แต่ไม่ใช่ด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์และอนุมูลอิสระไนตริกออกไซด์ บทบาทของไฮโดรเจนในการทำให้อนุมูลอิสระเป็นกลางเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่เลือกได้
ออกซิเจนปฏิกิริยาเป็นพื้นฐานของโรค แต่ออกซิเจนปฏิกิริยาส่วนใหญ่มีหน้าที่ทางสรีรวิทยาที่สำคัญ ดังนั้นเพื่อควบคุมความเสียหายออกซิเดชันเราต้องค้นหาสารต้านอนุมูลอิสระที่สามารถเลือกอนุมูลอิสระที่เป็นพิษและรักษาอนุมูลอิสระที่เป็นพิษเป็นภัยด้วยฟังก์ชั่นทางสรีรวิทยา
คุณสมบัติของไฮโดรเจนเลือกลดอนุมูลอิสระที่เป็นพิษตรงกับลักษณะของสารต้านอนุมูลอิสระที่เราต้องการ